Laatst bijgewerkt op:
05-08-2009

Weet u nog wat u zaterdagmiddag 9 november aan het doen was? Boodschappen halen, een beetje opruimen of de tuin winterklaar maken? Of weet u het niet meer. In dat geval had u wellicht ook naar Pernis kunnen komen.

Pernis, onder de rook van Rotterdam, is de thuisbasis van een wonderschoon Compton orgel. Niet een groot orgel met z’n 6 stemmen, maar toch wonderbaarlijk goed klinkend. Niet scherp maar mooi in balans. Elke stem komt goed tot z’n recht, de Vox Humana geeft precies die warme aanvulling aan de strijker, de Tibia blijft ook in volwerk altijd hoorbaar, de Trompet is niet overheersend maar zowel in combinaties als ook voor solowerk precies goed. En ook niet vergeten, de vibrafoon, het klokkenspel en al de andere slaginstrumenten, ze komen er allemaal goed uit. 
Is het dan een perfect orgeltje? Bijna, ik vind de buisklokken naar niks klinken, als een hamer op een gaspijp. Maar ja, daar valt gelukkig goed mee te leven, zeker als zo’n iemand als Michael Wooldridge het orgel bespeeld. Professioneel, vlot gebracht en met een leuk repertoire, zoals een geweldig leuke medley van de King of Rock and Roll, Elvis Presley.
Voor Janneke de Vries kon vanaf toen de dag niet meer stuk! En zoals Jan de Boer in zijn afkondiging van de eerste helft zei, “ongelooflijk, dat dit uit zo’n oud beestje kan komen” daarbij een paar klopjes gevend op de speeltafel. Ook het stuk van Ketelby, “Op een Perzische Markt”, klonk alsof je je echt op een Oosterse Bazaar bevond. De kamelen stonden bijna in je nek te snuiven (nee, het was niet mijn achterbuurman). En het leuke van dit intieme zaaltje is dat je bijna op de schoot van de organist zit, dat maakt de betrokkenheid nog groter. 
Ook na de pauze liet Michael nog vele fraaie dingen horen, en juist niet alleen “ouwe koek”, want daar heeft hij het onderhand ook wel mee gehad, maar bijvoorbeeld ook een geweldige medley van Nat King Cole of een eigentijdse song van Carole King. Als ik het zo een rijtje zie, had hij volgens mij wat met het woordje “King”. Zelf zou ik hem de King op de Compton kunnen noemen want juist bij de Engelse gastorganisten merk je ook dat ze zo goed thuis zijn op dit type orgels.

Ik zou u willen oproepen, nee, van de daken willen schreeuwen, kom ook eens luisteren naar dit prachtige orgeltje.

Amerikanen hebben een leuke omschrijving voor het zacht spetterende geluid van de Vox Humana in combinatie met strijkers, namelijk “gebakken spek”. Loopt het water u al in de mond?

Peter Koppe

© Nederlandse Orgel Federatie